...วันนี้เป็นอีกหนึ่งวัน

...ที่ฉันทำตัวตามปกติ

...แต่ในใจมันเบา ๆ 

...เจอหน้าเธออยู่ทุกวัน

...แต่ไม่ได้คุย

...ไม่ได้ทักทาย

...เป็นเพราะฉันไม่กล้า

...ไม่กล้าแตะต้องเธอ

...หลังจากที่เธอไม่รับโทรศัพท์ของฉัน

...ทั้ง ๆ ที่เธอโทรหาคนอื่่น ๆ ได้

...เธอปฎิเสธความห่วงใยของฉัน

...ด้วยการเพิกเฉยกับเสียงโทรศัพท์

...เธอปฎิเสธความห่วงใยของฉัน

...ด้วยการไม่ทักทายฉันก่อนเหมือนที่เคย

...ฉันก็ไม่อาจหยิบยื่่นความหวังดี

...ความห่วงใย

...ที่ฉันมีให้ตลอดมา

...ไม่กล้ายื่นให้อีกแล้ว

...ลูกชาย